ook zo moe?

[mees]

wat is dit toch eigenlijk een gekke ziekte, en dan zijn er nog steeds mensen die het ontkennen en zeggen dat het tussen de oren zit.
als ik dan lees dat je in een rolstoel kunt komen en/of andere hulpmiddelen nodig hebt dan schrik je helemaal.
mag ik vragen wat de reden ervan is? is dat puur door de pijn dat het bewegen moeilijk is of komt dat door het moe zijn
rare vraag misschien

zelf ben ik constant aan het twijfelen of ik nou meer last van de fibro heb of dat het door de schildklier komt want ook die kunnen pijn en moeheid geven......ppppfffff

hebben jullie ook dat je vandaag giga pijn in je voeten hebt en morgen weer ergens anders?

vragen vragen en nog meer vragen....

gr mees

[jetty1984]

mees ,al die vragen dat hindert niks,daarvoor zijn we hier allemaal lid om meer te weten te komen !
ik ken dat hoor,om een voorbeeld te noemen afgelopen nacht verging ik van de pijn in mijn rug,het trok me zelfs door in de buikspieren,het leek net of mijn spieren aan het pompen waren,een heel vreemd gevoel en ik weet ook niet echt goed hoe ik het uit moet leggen en of pompen de juiste benaming is,ben uiteindelijk wel in slaap gevallen en nu heb ik wat minder last van mijn rug dan afgelopen nacht ,maar heb ook wel weer op andere plekken last !

[sas]

als ik dan lees dat je in een rolstoel kunt komen en/of andere hulpmiddelen nodig hebt dan schrik je helemaal.
mag ik vragen wat de reden ervan is? is dat puur door de pijn dat het bewegen moeilijk is of komt dat door het moe zijn

bij mij was het doordat ik te lang ben door gegaan (denk ik),daardoor stonden al mijn spieren in een soort kramp en was t eigenlijk einde oefening toen ben ik pas voor onderzoek naar t ziekenhuis gegaan.Ik weet de klachten ook aan de hormonen,omdat ik net bevallen was.... dus dacht dat t wel weer vanzelf over ging...

of het door de pijn of moeheid komt weet ik niet,maar als ik te ver doorgaat ,of te lange afstanden loopt achter elkaar,zak ik door mijn hoefjes.
en inderdaad de "vliegende" pijnen zijn ook herkenbaar.

[thea]

Heel herkenbaar wat je allemaal schrijft.
Zou zelf niet eens duidelijk kunnen zeggen wat ik het ergste vind, pijn of vermoeidheid. De vermoeidheid belemmert me wel in veel dingen, maar de pijn is soms zo ondraaglijk, dat ook dat een belemmering vormt.
Zelf gebruik ik een scootmobiel, omdat lopen (bijna) niet meer gaat, door artrose in de rug en bekkengewrichten.

[Catwoman]

hebben jullie ook dat je vandaag giga pijn in je voeten hebt en morgen weer ergens anders?

Helaas wel ja. Dat is nou net één van die dingen die maken dat de omgeving je op een gegeven moment niet meer gelooft...

[mees]

als ik dit allemaal lees denk ik goh dat had ik kunnen schrijven zeker als het gaat om onbegrip in je omgeving.
hoezo moe of ziek je kunt wel naar het bos of ergens koffie drinken maar werken kun je niet? tja
maar goed dat is hun probleem....

wat ik graag zou willen weten is waar ik nou zo'n last van heb, is dat de fibro. schildklier of de artrose?
zo ben ik een paar keer bij de reumatoloog geweest en hij zei dat het ongelofelijk moeilijk is om daar achter te komen,omdat hij me verder niet kan helpen mag ik eind deze maand naar de reumaconsulente voor mijn vragen hier over.
eigenlijk maakt het ook niet uit natuurlijk maar het zou voor mij iets duidelijker worden

gr mees

[oldsailor2007]

sinds 3 maanden zit ik thuis, afgekeurd en helemaal in de put. ik werkte 20 uur in de week met ouderen en had dat graag willen blijven doen maar helaas.
als ik over fibro lees lees ik veel over de pijn die de mensen hebben maar eigenlijk heel weinig over extreme moeheid.
wie herkent dit en zit ook thuis?

gr mees

Hallo Mees,

Ik zit ook nog steeds thuis omdat ik mijn oude baan niet meer kan doen. Ik herken je klachten maar al te goed en ik denk dat het de kunst is om eerst voor jezelf te gaan bekijken wat je nog wel kan. Probeer het negatieve te verruilen voor het positieve en geniet van alle kleine successen die je daarbij haalt. Ik stortte 's middags rond een uur of twee altijd volledig in. Ik ben eens met mijn huisarts gaan bomen wat we zouden kunnen doen aan mijn energiedip. Na een behoorlijk gesprek raakte ik naar de dietiste (en ik ben nog altijd aan de zware kant) mijn voedingspatroon is ernstig onder de loep genomen en een redelijke reductie van suikers en ''Foute' vetten' gaf bij mij een beter resultaat, ook qua pijnstillers en dergelijke ben ik aanzienlijk geminderd. Gevolg iets meer en vaker pijn maar minder versuft. In jou geval is denk ik een gesprek met de huisarts en de internist geen overbodige luxe want ook je schildklier kan dergelijke klachten veroorzaken. Ik zou zeggen stel eerst rustig voor jezelf een plan op wat je allemaal wel kan. Zet daar je schouders onder en bewandel je weg stapje voor stapje en bedenk dat tijd slechts een factor is die alleen voor jou belangrijk is. Ik ben gestopt met zelfbeklag en lach tegenwoordig om mensen die zichzelf qua stress helemaal klem rijden. Ik deel mijn eigen tijd wel in en ook in een eventuele nieuwe baan zal ik mijn eigen draai moeten vinden. Ja, ik was ook zo'n gek die zichzelf drie keer op een dag voorbij rende totdat mijn lichaam na alle waarschuwingen er voor zorgde dat ik er compleet bij neerstortte. En je schamen hoef je niet want op zich heb je niets verkeerds gedaan. Hou je taai en zet eerst alles op een rijtje, het maakt niet uit hoelang je hiervoor nodig hebt. Als je eenmaal je draai gevonden hebt dan wordt het pas tijd voor de volgende stap.
Geniet van het leven en beleef elke dag met kleine overwinningen, maar vooral geniet van kleine dingen in je omgeving.

[Syb]

mees ff een vraagje; slik je medicatie voor je schildklier?? Sta je goed ingesteld en onder regelmatige controle?
Want als je waarde oke zijn dan kan je makkelijker constateren dat t elders vandaan komt.
Een vriendin van mij heeft heel veel schildklier klachten en dat leek ook erg op mijn klachten. Bij haar kwamen de klachten door de zwangerschap. Even dacht ik bij haar" als t maar geen fm is". Ook al is dit ook helemaal niet leuk om te hebben.

[mees]

ja oldsailer wat je zegt is waar hoor maar ik denk dat ik nog moet accepteren dat mijn lijf me in de steek laat, vooral het feit dat ik thuis zit en me dan ook nog rot voel is om chagrijnig van te worden terwijl ik eigenlijk een heel positief iemand ben, dat komt ook wel terug hoor maar vind het nu even erg moeilijk. wat erg dat jij thuis zit, is er nog wel een kans dat je 'ooit' weer aan het werk kunt gaan? wens je ook veel sterkte!

syb, ik kom al een tijd bij de internist en ondanks dat mijn bloedwaarden altijd goed zijn heb ik toch alle klachten die bij een hypo horen, zo was ik er vorige week nog en hij zei me ook toen weer dat als ik 'gezond' was ik totaal zou moeten gaan flippen van de thyrax en cytomel die ik slik. hij heeft (en die diagnose kreeg ik al eerder bij een andere internist) toch het vermoeden dat het hashimoto is, ondanks dat er geen antistoffen te zien zijn. ik hoor dus bij de 5% van de mensen die wel hashimoto hebben maar geen antistoffen, erg duidelijk allemaal ppfff

en dat maakt het allemaal zo dubbel, begrijp je het nog? ik af en toe niet meer.
de reumatoloog heeft de diagnose fibro gegeven en die zij weer dat er veel overeenkomsten zijn tussen die 2 maar het wel duidelijk fibro is.

[Syb]

ja dat maakt t ingewikkeld inderdaad; je wilt t liefst weten waar de klachten vandaan komen zodat je er misschien iets aan kan doen.
Kan me voorstellen dat je daar van baalt...